> Rak sutka

Rak sutka jest najczęstszym i jednym z najgroźniejszych nowotworów złośliwych u kobiet. W Polsce rak piersi to około 12% wszystkich zachorowań na nowotwory. Częstość zachorowań na nowotwory złośliwe piersi znacznie wzrasta po 35. roku życia, z tego 30% są to kobiety w wieku przedmenopauzalnym, a pozostałe 70% to kobiety po menopauzie. Każdego roku na raka piersi zachorowuje około 14-15 tysięcy osób.Każdego roku ponad 5 tysięcy kobiet umiera na raka piersi, zazwyczaj z powodu jego zbyt późnego wykrycia. Każdą zmianę jaką odkryje się w czasie samobadania piersi należy niezwłocznie zbadać i skonsultować ze specjalistą. Większość zmian wykrytych w piersiach na szczęście nie jest rakiem. Natomiast w  przypadkach kiedy w wyniku postawionej diagnozy okazuje się, iż jest to nowotwór złośliwy szybko podjęty proces leczenia znacznie zwiększa prawdopodobieństwo wyleczenia. Obecne techniki diagnostyczne oraz regularne samobadanie ogromnie zwiększają szanse wyleczenia nowotworu. Guzek wykryty w czasie comiesięcznego samobadania piersi ma zazwyczaj  ok. 1cm średnicy. Taki guzek rośnie około 3 – 4 lat. Guzek o średnicy 3mm – szanse na wyleczenie niemal 100% -takie zmiany wykrywane są w czasie regularnych badań USG i mammografii; Guzek o średnicy 8-10mm jest w stanie wykryć kobieta regularnie wykonująca samobadanie piersi (15-20 razy w miesiącu); Guzek o średnicy 20mm jest w stanie kobieta nieregularnie wykonująca samobadanie piersi (raz na 2-3 miesiące); Guzek o średnicy 40mm  wykrywa sie u kobiet, które nigdy nie badały swoich piersi – takie zaawansowanie nowotworu znacznie zmniejsza szanse na wyleczenie. Postęp choroby i tworzenie się przerzutów jest uzależnione od jego typu nowotworu oraz od indywidualnej immunologii organizmu pacjenta. Guz pierwotny u ponad 50% chorych umiejscowiony jest w górnym-zewnętrznym kwadrancie sutka. W pierwszej kolejności guz rozprzestrzenia się na węzły chłonne. Guzy z bocznych kwadrantów sutka najczęściej powodują przerzuty do węzłów pachowych zaś guzy przyśrodkowe tworzą również przerzuty w węzłach zamostkowych. Najpóźniej powstają przerzuty do węzłów nadobojczykowych, zazwyczaj po zajęciu węzłów pachowych. Przerzuty odległe do których dochodzi drogą krwi powstają zazwyczaj w kościach, płucach, wątrobie i mózgu.